Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Güzel bir vefa örneği sizinki kardeş paylaşımı
iyiki paylaşıyorsunuz çok güzel bir öyküydü teşekkürler
saygideger üstadim hikayenizi okuyana kadar ter döktüm :))) ilk defa bir uzun hikaye okuyorum ve gercekten keyf aldim,gencligimde romanlar okurdum bir kac kez denemelerim oldu fekat basarili olamadigimi düsünerek yazmayi biraktim...sizleri tekrar okumaktan haz aldim saygilar sunarim üstadim...
Adeta sürükleyen roman türünden bu yazınız zaten dolu dolu ve yoruma yer bırakmıyorken,düşünceleri zorlayan ibretlik bir eser gibi.Tebrik ediyor iken devamını beklerim ben.Ellerinize sağlık.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta