Durak Yiğit Şiirleri - Şair Durak Yiğit

Bağlandı kaderim zülfün teline
Versene elini YÂR ellerime
Karışıp akalım aşkın seline
Versene elini YÂR ellerime

Sen idin hayatta tek dayanağım

Soğuk taş duvarlar yapışır tene
Zemheride buzla korlanmak varya
Bir haber beklerim göndermez gene
Vefasız o yârden horlanmak varya

Küskünüm bahtıma yanıyor bağrım

Yok imiş arkanda dünyada dostun
Vay benim bahtı gara GARDAŞIM
Bunca sene çekip dökmüşsün yaşın
Vay benim bahtı gara GARDAŞIM

Bir zamanlar köle olup çalıştın

Her yüze güleni dost olur sandın
Yetmez mi çektiğin vay deli gönül?
Emmi dayı diye adam seçmedin
Hep ağrıdı başın vay deli gönül

Eyledin kendine bu dünya’yı dar

Son kez vedalaşmak yok mudur sende?
Bir hatıran dahi, kalmadı bende?
Bir sevgi bir saygı yok mu içinde?
_____Terk edip de beni gidersin böyle!
_____Susma artık bana bir şeyler söyle?

Bu kaçıncı darbe söyle VEFASIZ,?
Aşkınla canımı yakıp durursun
Dilerim senide yaksın kavursun
Anam istemiyor diyen VEFASIZ..! ! !

Gideceğim burdan bağımı yakıp

Bir selâm vermedin burdan gideli
Dertten derde kattın beni VEFASIZ
Sevdan ile başım derde gireli
Yaktın beni nara seni VEFASIZ

Düzüm düzüm oldu dertler gönlümde

Merhabayı selâmı kestim seninle,
Sitem edip durma yeter VEFASIZ
Gönül bağlarıma hep diken ektin,
Sitem edip durma yeter VEFASIZ

Sevda bağlarında sahte kalpazan,

Cevap vermez bana hastalar sağlar
YÂR sinemi yakan inan ki sensin
Yüreğim yanıyor içim kan ağlar
YÂR sinemi yakan inan ki sensin

Gittin uzaklara sesin duyamam

Sana açık durur gönül otağım
Ya senin olurum yada toprağın
Dalımda açılan gülüm yaprağım
Ya senin olurum yada toprağın

Ben yanarken için için közünde