Durak Yiğit Şiirleri - Şair Durak Yiğit

Bu derdi ben çeke çeke yoruldum
Dertten derde sürdün felek sen beni
Keşke gelmeseydim yalan dünyaya
,,,,Götürüyor dertten derde yol beni
,,,,Gayri ben yoluma yanlız giderim

Sel olup akacak gözüyün yaşı
Beni mezarlarda arayacaksın
Kucaklayarak hep buz gibi taşım
Kurtar artık diye yalvaracaksın

Güne gölge olsan yellere dulda

Sırtın kavi karnında tok
Yâr’im benden haberin yok
Onulmaz yaralarım çok
Yâr’im benden haberin yok

Dinmez gözümdeki yaşlar

Beklerim o yari mevsim güz oldu
Yeşillerim döndü sarıya benim,
Geceler tükenmez sanki giz oldu
Yeşillerim döndü sarıya benim.

O yarle açtılar benim aramı

Sevdalı yürekte aşkın ateşi,
İçin,için yakar yarden habersiz.
Gönül sarayından sabır taşları
Birer birer düşer YÂR’den habersiz..

Çaresiz kalmışım elsiz ayaksız,

Yaz bahar ayları yaşadım hazan
Doğuştan çileli şu dertli başım
Kara yazmış benim bahtımı yazan
,,,,,Yâr’den ayrılalı dinmiyor yaşım
,,,,,Zehir oldu bana ekmeğim aşım

Azgın seller gibi yıktım bendimi
Harab ettim durdum kendi kendimi
O yâr’i sanmıştım ben de dengimi
____Yağdırdın başıma doluyu karı
____Bitiremedim yâr ben bu efkârı

Nasılda habersiz gittin ellere
Terk edip yurdunu uçtun uçalı
Hayırsız yüzünden düştüm dillere
Sen buralardan yâr geçtin geçeli

Gelemem ben senin olduğun yere

Erittin yar kederimden
Kan geliyor her yerimden
Yaktın beni ciğerimden
____Vurdun beni sol yanımdan
____Umut kalmadı canımdan

Saçlarını örmedim
Bir gününü görmedim
Diktiğim her fidana
Senin adını verdim

Gönül yorgun ben yorgun