Durak Yiğit Şiirleri - Şair Durak Yiğit

Sanırdım gündüzdü onlarlar gecem,
İçimde ümitti DOST bildiklerim..!
Ne zaman yıkılıp yere düştüysem,
Bırakıpta gitti DOST bildiklerim....!

Hepsi varken baharımda,yazımda,

Kalmasın kötüler çıksın dünyam/dan
Meğerse yılan/mış dost bildiklerim
Neler çektim neler canım diyenden
Meğerse yılan/mış dost bildiklerim

Eksilmedi bir gün derdim kederim

Babam derdide gülüp geçerdim
Meğer Aşkın gözü körmüş dostlarım
Bekler’imiş bin’bir acı pusuda
Yanıyorum için için dostlarım

Ne gecem bellidir nede gündüzüm

Düştüm bir sevdaya büküldü boynum.
Benim senden farkım kalmadı dostum.
Uyanır bakarım boş durur koynum
Benim senden farkım kalmadı dostum.

Hem okudum,hem de yazdım,yılmadım.

Sevdalılar derdin yazıp söylermiş
Demekki sevmenin buymuş kaderi
Seven yâr yolunda canı neylermiş
,,,,Ardı sıra çok yaş dökmüşüm DOSTUM.! !
,,,,Demekki sevmenin buymuş kaderi

Hasretin içimde doldu taşıyor
Ben seni çok sevdim düşler GÜZELİ
Gözyaşlarım pınar oldu akıyor
Ben seni çok sevdim düşler GÜZELİ

Açmadın bir çiçek yaz baharımda

Şikayetim sen’den ey zalim felek
Dur hele şöyle bir soluk alayım
Asla bir derdime olmadın elek
Dur hele şöyle bir soluk alayım

Tükettin ömrümü,kalmadı sağlık

Ah felek ah; ah ne ettim sana ben.?
Bahtı karamı doğdum ben anamdan.?
Bir tat alamadım ben bu dünyadan,
,,,,Ocağma doymadan uçtum yuvamdan.!
,,,,Gurbetten gurbete düştüm ağlarım

Bağrıma hançer geceler
Dilim’se ismin heceler
Çözülmeyen bilmeceler
_____Düşürdün aşk tuzağına
_____Attın beni uzağına

Ağlasam haksızım gülsem haksızım
Dut yemiş bülbülden farksızım şimdi
Her geçen gün artar büyüktür sızım
Dut yemiş bülbülden farksızım şimdi

Yüksek dağ misali toplarım duman