Durak Yiğit Şiirleri - Şair Durak Yiğit

Bakın kuduz itler yine çıldırdı
Saldırıp sağ sola halkı yıldırdı
Kardeşi kardeşe böyle kırdırdı
Merhamet kalmamış insanlığa bak

Kimi nala vurur kimisi mıha

Kör nefsin esiri hırsa kapılmış
Şaron,Piyer,Luis ilâh yapılmış
Çıkmış doğru yoldan Put'a tapılmış
,,,Adem'lik safında durmak gerekir
,,,İnsanlık unutmuş insan sevmeyi

Boşa düşürmüşüm,saçlarıma ak
Nasıl bel bağladım,sana HAYIRSIZ.?
Yeter artık senden,neler çektim bak
İnanamam gayri sana HAYIRSIZ..!

Dil dökerek türlü,yemin içmiştin,

Dünyalık serveti önüme sersen
Gonca güllerimi bir/tek sen dersen
Gönül tapusunu elime versen
,,,,Kapımda kul köle olsan istemem
,,,,Yolun açık olsun git güle,güle

Estirip başımda sevdalar yeli
Ben burda aşkınla olurken deli.
Sen’se sevdiğini etmedin belli,
,,,İstenmeyen gönle zorla giremem
,,,Al aşkını senden aman dilemem

Halden anlamayan bir YÂR seversen
Solarsın açmadan ister istemez
Bir Mecnun misâli susuz çöllere
Salarsın başını ister istemez

Günü gelir sende varman farkına

Şu koca dünyada kaldım bi-çare
İsterse Recm-edip taşlayın beni
Sevdanın ateşi sardı bedeni
İster kaynar suyla haşlayın beni

Gün ayı ay yılı kovalar durur

Daldan kopup düşen yaprak misâli
Ne çabuk gözünden düştüm sevdiğim?
Koşarken arkandan Mecunun timsâli
,,,Bilecektin kadir kıymet bilmedin
,,,Silecektin akan yaşım silmedin

İnsana imtihan olarak özlemek yeter.!
Bir şehri,bir sesi,
Bir nefesi diyor ya şair...
Ben bu imtihanı
Her gün aynı kentte yaşarken,
bu gece daha iyi hissediyorum.

Bütün dertlerimi, yazdım şiire,
Kaldı defterimin,satırlarında,
Tükenmez dertlerim geldim ahire
Kaldı defterimin,satırlarında..

Sürmedim ömrümde,yarle harmanı