Durak Yiğit Şiirleri - Şair Durak Yiğit

**
insan birini sevecekse eğer
öyle birini sevmeli ki onu görünce
kalbi kalbinde atsın.
insan öyle birini sevmeli ki
onu görünce ecelin bile yüzü

Kahramanlık ne yalnız bir yükseliş demektir
Nede yıldızlar gibi parlayıp sönmektir.
Ölmezliği düşünmek,boşuna bir emektir..
Kahramanlık saldırıp bir daha dönmemektir..
*
Sızlasada gönüller düşenlerin yasından

Aylarım yıl oldu yıllarım asır
Basamam yerlere acıyor nasır
Bulsam yatacağım bir kuru hasır
,,,Şu benim halimi bilmedi gitti
,,,Kahrım YÂR'e değil feleğe benim

Yetenek Haktan hediye
Kıvranırsın bilmem niye
Heryanım boyandı diye
Koyarmıyım kalem seni

Çabucak ahdinden caydın

Tutuldum nazlı yar senin askına,
Kalkmıyor dizlerim tutmuyor belim.
İşte Gönül nasıl döndü şaşkına.
Kalkmıyor dizlerim tutmuyor belim

Ne sular akıttım gönül gölüne

Bu çilekeş gönül sevda yorgunu
Kimin için atsa yedi vurgunu?
Sonunda ne dersin dengin buldumu?
Çıkarma yolumu yokuşa KALEM.

Kime can dedimse yaktı canımı

Kalem bu cüreti nerden bulursun ?
Ben yazdıkça sen'de atar durursun ?
Gelip yaşantıma ortak olursun
Dertsiz başa derdi katar durursun
**
Yâr hasreti derde dertler ekliyor

Nedir senin kastın gönlüme kalem ?
Bağrıma ok gibi batar vurursun,
Şiir diye okur derdimi alem,
Derdime dertleri katar durursun.

Müdavim misafir ne arsız yüzün

Gurbete gideni gelmez/mi sandın?
Gelipte yarini sarmaz/mı sandın?
Ellerin sözüne yâr niye kandın?
Dünyamı tarumar sen ettin GÜZEL..

Hasretinle yıllar yılı yanmıştım

**
Bitmiyor içimde ne gam,ne tasa
Yüreğim yanıyor,haberin var'mı.?
Hasretin sinemde,gözdeki yaşta,
Her zaman sen varsın haberin var'mı.?
**