Durak Yiğit Şiirleri - Şair Durak Yiğit

İnanmadın sana olan sevdama
Hep seni aradım durdum dün gece
Zoruma gitmezdi gitsem idama
Hep seni aradım durdum dün gece

Korumaz insanı parklar duraklar

Eskisini şutladık
Yeni yılı kutladık
Sağ’da sol’da ot’ladık
İnek gibi hopladık

Her buzul çözülür görse güneşi
Edeb erkân olsun varımız bizim
Yoktur insanlığın benzeri eşi
Edeb erkân olsun varımız bizim

Benim gözüm yoktur gemi’de yat’ta

Aklınız hep uçkur’da,yalandır kelâmınız
Sapıkların çaldığı,düdük’sünüz edepsiz?
Gören de adam sanır,sahtedir selâmınız
,,,,Koyun’ların sıçtığı,büdük’sünüz edepsiz?
,,,,İki yüzlü insanlar,size’dir isyâ’nlarım

Doğduğumdan beri gamla yaşadım
Çilelerle doldu, bütün yaşamım
Hiç yankı bulmadı onca feryadım,!
**Sabrım bitti artık,duy beni felek
**Canımı almandır ben'den son dilek

Yıllardır hasretim mah cemaline
Bir gece düşüme gelsen ne olur
Hava ve su gibi hasretim sana
Bir gece düşüme gelsen ne olur..

Gelenden geçenden, sordum hep seni

Düşünüyorum, düştüğüm kadar.
Rüzgar usulca tenimi okşarken
kafamda binbir masal diyarı var.
Tek bir farkımız;

Gönlümün sevda bağına girip
Laleye nergize ismimi verip
Aşkın ateşiyle yanıp eriyip
_____Ellerim koynumda seni düşündüm
_____Kederler içinde geçiyor ömrüm

Ne köylü şehirli ne/de efendi
Koydum bir kenara çıktım gidiyom
Bin-bir emek ile tuttuğum bendi
Kendi ellerimle yıktım gidiyom

Şimdi meskenimdir parklar sokaklar

Uyan elifim uyan
Kimler etti seni ziyan.?
Sensiz dünyam oldu zindan
Uyan,uyan elifim uyan..!

Can istersen can vereyim