Durak Yiğit Şiirleri - Şair Durak Yiğit

Kör nefsin esiri hırsa kapılmış
Şaron,Piyer,Luis ilâh yapılmış
Çıkmış doğru yoldan Put'a tapılmış
,,,Adem'lik safında durmak gerekir
,,,İnsanlık unutmuş insan sevmeyi

Gün batmasın artık akşam olmasın
Ölürüm bu gece çıkmam sabaha
Hergün içer’iken böyle kör kütük
Nasıl edem bu sevdalı baş’ile?
...İçmeyim kadehim boş kalsın bırak
...İçmeden’de sarhoş oluyor insan

Daldan kopup düşen yaprak misâli
Ne çabuk gözünden düştüm sevdiğim?
Koşarken arkandan Mecunun timsâli
,,,Bilecektin kadir kıymet bilmedin
,,,Silecektin akan yaşım silmedin

Kahramanlık ne yalnız bir yükseliş demektir
Nede yıldızlar gibi parlayıp sönmektir.
Ölmezliği düşünmek,boşuna bir emektir..
Kahramanlık saldırıp bir daha dönmemektir..
*
Sızlasada gönüller düşenlerin yasından

Aylarım yıl oldu yıllarım asır
Basamam yerlere acıyor nasır
Bulsam yatacağım bir kuru hasır
,,,Şu benim halimi bilmedi gitti
,,,Kahrım YÂR'e değil feleğe benim

Boşa düşürmüşüm,saçlarıma ak
Nasıl bel bağladım,sana HAYIRSIZ.?
Yeter artık senden,neler çektim bak
İnanamam gayri sana HAYIRSIZ..!

Dil dökerek türlü,yemin içmiştin,

İnsana imtihan olarak özlemek yeter.!
Bir şehri,bir sesi,
Bir nefesi diyor ya şair...
Ben bu imtihanı
Her gün aynı kentte yaşarken,
bu gece daha iyi hissediyorum.

Dünyalık serveti önüme sersen
Gonca güllerimi bir/tek sen dersen
Gönül tapusunu elime versen
,,,,Kapımda kul köle olsan istemem
,,,,Yolun açık olsun git güle,güle

Estirip başımda sevdalar yeli
Ben burda aşkınla olurken deli.
Sen’se sevdiğini etmedin belli,
,,,İstenmeyen gönle zorla giremem
,,,Al aşkını senden aman dilemem

Halden anlamayan bir YÂR seversen
Solarsın açmadan ister istemez
Bir Mecnun misâli susuz çöllere
Salarsın başını ister istemez

Günü gelir sende varman farkına