Durak Yiğit Şiirleri - Şair Durak Yiğit

Canım dediklerim terk edip gitti
Bir başıma kaldım yalan dünya/da
Yâr diye sevdiğim gönül evim/den
Nasılda terk edip bırakıp gitti

Geçmez boğazım/dan bir yudum suyum

Gönlümü çalıp gittin
Muradına erdin/mi.?
Her şeyi talan ettin
Muradına erdin/mi...?

Dilimde idi adın

Düşürdün sen beni iyi olmaz derde,
İnan gözlerime indi bir perde,
Mutlu ve mesut olacak yerde
___ Keşke sen beni hiç sevmez olaydın.
___Mutluluk göremeyesin ZALİMİN KIZI..

Ondan önce kalkarım
Elim yüzüm yıkarım
Sonra geçip mutfağa
Ekmek var’mı bakarım

Koşarım bakkal’aca

Ömür merdiveni bitti bitecek
İşte birer birer iniyo Leyla
Sen yoksan kim sorup kim üzülecek?
Derdin omuzuma biniyo Leyla

Ben seni seveli derdim katlandı

Sözleriyin hepsi yalan
Sağın,solun dolu yılan
Bin pişmandır dostun olan
Çok değiştin MARUL abla

Yaprakları yoldurmuşsun

**
Altı benzemezle girdi kol kola
Bardaklara doldu buz gibi kola
On ay sonra verdi kısacık mola
Kafayı üşüttü MARUL ablamız
**

Zalim ne hallere düşürdün beni,
Mecnuna döndürdün çöllerindeyim
Eşimi,dostumu kaybettim yeni
Mecnuna döndürdün çöllerindeyim..

Hiç kalmamış sende din ile iman,

Umut’lar tükendi çaresiz kaldım
Medet ya ALLAHIM dardayım darda
Şeyda bülbül gibi ahı zardayım
,,,,,Bilinmez dertlere duçar olmuşum
,,,,,Medet YA ALLAHIM dardayım darda
,,,,,YÂR Özlemi çöktü nardayım narda

Çok insan değilmiş sözünün eri
Çark edip dönüyor kavlinden geri
Sözde durmuyorsan söz verme heri
Eski Mert insanlar kalmadı gayrı

Sabır her insanın ekmek aşıdır