Durak Yiğit Şiirleri - Şair Durak Yiğit

Yapraklar dallarından birer,birer düşerken
Aşk'ta yarın olmazmış,hep erteledin durdun
Sensizlik bir kâbus'ken,dedin daha çok erken
Hayallerimi yıkıp,Sonbahar'a dönüştün

Derin düşlere salıp,döktürdün kalıp kalıp..

Sonbahar rüzgarları şu gönlümde eserken,
Geçmişten bu güne düşünmekteyim.
Umutsuzluk çöktü artık şakaklarıma,
Sonbahar rüzgarları üşütür beni...

Vuslatı ararken şimdi hülyalarımda,

İnsan insanı hiç, görür mü hakir ?
Bana yazma diyor, saygıda fakir
Şâir müsveddesi, küfürde mahîr
*** Bırak yazma diyor bana boşuna
*** Zira hiç gitmiyor sözüm hoşuna

Marifet biliyor yobaz demeyi
Sayıp sövenede hep yaz demeyi
Unutur kendine bağnaz demeyi
*** Bırak yazma diyor bana boşuna
*** Zira hiç gitmiyor sözüm hoşuna

Kâğıtlar gam çeker,kalemler ağlar
İçimi kâğıda döktüğüm zaman
Bahara ermeden sam vurdu bağlar
Şu yalan dünyayı yazdığım zaman

Mevsimlerin hepsi hazandır bende

Bir sevdadır yanar durur bağrım da
Sen varsın sevdiğim gönül ağrım da
Bülbülü şeyda’yım her bir çağrım da
Sevgimden bir gram almadın gitti

Yanacak’sa sinem yak tenim solsun

Sevenlerde olmaz hile
Vermem seni yarim dile
Aşkın ile nefes bile
Alıyorsam sebebi sen
,,,Sebebi sen sebebi sen
,,,Yaşıyorsam sebebi sen.

**
Yasak bir Aşk'mı bu,
Sende meyvesimisin ?
Dokunsam koparsam seni
Zehirlimisin,değilmisin ?

*
Biliyorum,kolay değil yaşamak,
Bir Ahu'ya gönül verip
Türkü söylemek Yâr üstüne,
Yıldız ışığında dolaşıp geceleri,
Gündüzleri gün ışığında ısınmak.

Aşk'ta çok zamansız çıktın yoluma
Öyle oturdun ki girip soluma
Nasılda yakıştın hemde koluma
Yaşayan ölüyüm haberin var'mı ?

Kaş keman,kirpik ok sürmeli gözler