Dün Ve Bugün Şiiri - Özcan İşler 2

Dün hata, açıkça söylenirdi dilde,
Liderler yüklenirdi sorumluluğu kendi elinde.
Bugün zayıflık sayılır itiraf,
Dış güçlere, engellere yıkılır her saf.

Dün TRT’de otururlardı yan yana,
Canlı tartışırlardı medenice, arada.
Bugün kürsülerden fırlar sert sözler,
İttifaklar bir araya gelmez, uzak durur gözler.

Dün karikatür basılırdı dergilerde,
Tiyatroda taklit, hoşgörüyle karşılanırdı her yerde.
Bugün mizah dava açar kapı,
Hakaret, tahrik… susar eleştiri, kapanır yapı.

Dün gazeteci sokakta sıkıştırırdı,
Havalimanında soru sorardı, sansürsüz dururdu.
Bugün akredite salon, önceden seçilmiş soru,
Filtreli sözler, kontrollü her konu.

Dün kıdem, gelenek, devlet aklı vardı,
Bürokrat direnirdi, liyakat savrulmazdı.
Bugün sadakat önde, aidiyet üstte,
Kadrolaşma iddiaları dolaşır her köşede.

Dün fikirler çarpışırdı, kavga sertti yine,
Ama tabanda kamplaşma bu kadar keskin değildi.
Bugün “biz” ve “onlar” çizilir kırmızıyla,
Medya, siyaset böler toplumu ikiye.

Dünün Türkiye’si krizler, koalisyonlar,
Askeri gölgelerle boğuşurdu yıllar.
Ama nezaket vardı, diyalog açıktı,
Devlet ciddiyeti, saygı hâlâ ayaktaydı.

Bugün…
Her şey değişti, çizgiler keskinleşti.
Nezaket azaldı, tahammül daraldı.
Ama söz durur hâlâ:
Dün daha yüksek bir standart taşırdı.

Özcan İşler