🔖Dün hamurunu yoğurduğum,
Denizine balık beslediğim,
Kışın ayazında bedenimi aynaya çevirip, kutuplarına güneşi yansıtığım,
Toprağını gözyaşlarımla sulayıp, tohumuna gübre serdiğim insanlar bahara aldandı.
Nisan yağmurlarını unutup, çiçek açtılar yaban ellere...
Zehirli sarmaşıklar sardı hepsini, dikenli kaktüslere kurban oldular.
Kızmıyorum, darılmıyorum, söylenmiyorum...
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta