Dua Eder Gibi Şiiri - Zafer Unsal 2

Adını bile anmaktan,
Gözlerine bakmaktan,
Nazar değmesin diye
Kendimden bile sakındığım sevgilim...
Bırak, adın bende kalsın;
Değmesin kimsenin kem gözü gözlerine...
Dokunmasın bir kelebek bile tenine.
Ben sessizce severim seni;
Kimse duymadan,
Dua eder gibi gizlice...

Bırak, duymasın kimseler adını,
Bu şehirde varsın tanımasın kimse seni.
Duvarlarda ismin yazmasın.
Öpmeyeyim seni dudaklarından,
Tutmayayım ellerinden.
Eğer haykırırsam ismini sokaklarda,
Başkaları da ezberler be gülüm adını.
Yazarsam ismini duvarlara,
Çizerler be gülüm üstünü, kirletirler adını.

Öpersem eğer dudaklarından,
Sorarlar be gülüm bana tadını,
Sorarlar be gülüm adını...

Varsın tutmayayım seni ellerinden;
Tutarsam eğer,
Kıskanırlar, kırarlar kolumu kanadımı...

Bırak, ben seni bir oruç tutar gibi seveyim;
Sana kavuşmak için akşam ezanını bekleyen,
Dili damağı, yüreği kurumuş biri gibi...
Bırak, ben seni gizli gizli seveyim,
Tıpkı dua eder gibi;
Bir tek sen, ben ve Allah’ın bildiği...