Bozmaya cesaret edemediğim yanlızlığımın ve sessizliğimin gitgide daha ağır geldiğini hatırlıyorum. Her geçen gün biraz daha acı veriyor sensizliğin. Yıkıverdi gençliğimi sonsuz olan sessizliğin ilahi kader tecelli etti biliyorum ama alışamadım birtürlü belkide hiçbir zaman alışamayacağım, yokluğuna alışamadım; alışmaya çalışamadım....
11.06.2006
İstanbul
Bir ayak sesi duymayayım
Kapıya koşuyorum
Gelen sen misin diye
Bir siyah saç görmeyeyim
Yüreğim burkuluyor
Ağlamaklı oluyorum
Devamını Oku
Kapıya koşuyorum
Gelen sen misin diye
Bir siyah saç görmeyeyim
Yüreğim burkuluyor
Ağlamaklı oluyorum




sözcüklerin bittiği anlar vardır,o anlar unutulamaz yüreğinizin acısını uyutabilmenizi diliyorum
bazı şeylere alışılmıyor.
ama zaman en büyük ilaçtır bazı zamanlar.
akışına bırakmaktan başka çare yoktur çok zaman.
akıcı bir yazı.
tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta