Dost Ölüyor Şiiri - Doğan Çiçek

Doğan Çiçek
19

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Dost Ölüyor

Kalemim yine boynu bükük yine çaresiz,
Yüreğimden süzülecek itiraflar bekliyor.
Oysa ki uykusuz, kırık ve herkez içinde kimsesiz,
Dost dost diye dilenen bir dost ölüyor.

Dışarıda in cin top oynarken,
Yorgun yüreğimde gün doğuyor.
Saatler sessizce yalnızlığı vururken,
Parklarda çocuklar değil, gökyüzünde yıldızlar kayıyor.

Çürümeye yüztutmuş balkon kapısının gıcırtısı
Kara gözlü karşı apartmandan yankılanıyor.
Üstümde eski bir mont, elimde sigara
Az ilerde aç köpekler uluyor.

Kimsesizken kimi arıyor ki gözlerim
Yıldızlar gibi çakmak çakmak, ha kaydı ha kayacak.
Varların yokluğunda ne istiyor ki yüreğim
Kısa ömrüm ha doldu ha dolacak.

Doğan Çiçek
Kayıt Tarihi : 23.11.2001 12:53:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!