maarifte yaşam,
geçen yıllara rağmen,
ter kokan yatakhanelerde
dost kokulu sıralarda
yine devam edecek.
sabah etüdünden sonra,
siyah beyaz fotoğraftaki
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Ter kokan yatakhaner olsa da sıraların dost kokulu oluşuyla, siyah beyaz fotoğraftaki uykulu gözler yoluyla estirilen sıcaklık yalın bir dostluk duygusu veriyor.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta