Dört Çınar Şiiri - Aykut Kınay

Vardım dört çınar altına, alın yazım,
Döner kelâm başımda, elimde sazım.
Tel aşağı bir düşünce söz dışa taşar,
Ağ örmüş kader, varsın sözüm düşsün.

Geçti artık o vakit, dumanım söndü,
Kalktım seherde, sazım kara kazanda.
İçinde bir horoz öter sabaha doğru,
İbiği solmuş ne çare, su kattım aşa.

Dostlar gelin, sofra size hamur açtım,
Gölgemde demlendi, bana da yer açın.
Sözüm aşa, gönlüm yaşınıza yâr olsun,
Azı çok edene eksiğimiz kurban olsun.

Canlar, hoşça gidin, gönüle hoş varın,
Söz susar, söz susar, aşk ile daim kalın.
Heybem boşaldı, aşk içinde saklı gölge,
Dönen gönül teslim Hakk’a, rızaya varın.