Dönüşe Kalan Şiiri - Yücel Özkü

DÖNÜŞE KALAN
Bir akşam dönersin,
Gecenin rengi değişir.
İçimde kapalı pencere
Adınla yeniden açılır.

İçimde umut,
Geceye tutunur hâlâ.
Adın değince geceme,
Uyuyan yıldızlar uyanır.

Özlemin kaldı içimde,
Mevsimler senden iz taşır.
Gittiğin yerde zaman susar,
Yokluğun içimde büyür.

Ayrılık uzun bir yol,
Özlem bir yerde diner.
Ben beklemeyi değil,
Dönüşünü sevmeyi öğrendim.

YÜCEL ÖZKÜ
11 Eylül 2026/09:20