Kızgın güneşin sıcaklığı
öperken yüzünü,
ağaçların gölgesinde
bekle beni...
Döneceğim.
Hayat denen bu kadehi
bensiz içme sevgilim.
Kimselerin bilmediği
sessiz bir yerde
bekle beni...
Döneceğim.
Varsın ellerin
açık kalsın semaya,
varsın dostların
“Dönmeyecek.” desin.
Onlara inat,
bir akşamüstü
güneş denize inerken
bekle beni...
Döneceğim.
Zaman hainse, boş ver...
Gönlün isterse
gez, eğlen bensiz.
Ama mevsimler
senden bir şey çalmadan,
yüreğine ayrılık
yerleşmeden
bekle beni...
Döneceğim.
Günün birinde
gökyüzünü kara bulutlar sararsa,
yağmur düşerse saçlarına,
ıslanma sevgilim...
Bir yağmur akşamında
bekle beni.
Döneceğim.
Belki uzaklardan,
belki hiç ummadığın bir anda,
bir akşamüstü çıkacağım karşına.
Döneceğim sevgilim,
mutlaka döneceğim...
Ne zaman, nasıl bilmem;
ama sana
döneceğim.
Muhsin Yener
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Unutursun Mihriban’ım.
Oğlun, kızın olsun hele
Unutursun Mihriban’ım.
Zaman erir kelep kelep..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta