Bu meret yalnızlık beni saçma sapan konuşturuyor
Durup durup kendime, havaya, toprağa
Gökyüzüne, güneşe ve en çok sensizliğe kızıyorum
Öyle ki bazen;
Her şeye tek seferde, ağız dolusu küfrediyorum…
Sonra birden aklıma sözlerin geliyor
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta