Bir anlatışın merkezine duyguları koyduğumda cümlem hep seninle bitiyor.
Sevincimin özlemi gülen gözlerinde saklı kalmış,
nefeslerimin zincirleri aşkınla bağlanmış, kopamıyor,
beni sevdiğin kadar var oluyorum, düşündüğün kadar önemli...
Ne demeli bilmem ki seninleyken anlıyorum yaşadığımı,
yoksan eğer varlığım bile şüpheli....
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta