Kıyıdan okyanusa doğdu minik adımlarla giden küçük deniz kestaneleri gibi..
Günün sıradan zamanlarında dudaklarımdan onlarca kez dökülen küçük bir kelimenin
Okyanusa doğru iten bir rüzgar olduğunu kim bilebilirdi ki..
Durdum..
İçimdeki anlamlarım, birden onu buldu.
Sürüklenmeyi istedi en şeffat koyulukların arasında ruhum..
Bir sandal gördüm uzaktan..işte o andı..Sorma! neden o anda birden masmavi kesildiğimi ben de bilmiyorum..
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta