Dirilince Alfabe Şiiri - Kasım Kobakçı

Sırtından vurulur halk, yıkılırsa öğretmen gece,
Kesilir birden dersler, boş kalır tahtada bilmece,
Toprağa düşer söz, kurşun damlar, kalemde işkence,
Kör olur ışık, yetim kalır alfabe ile hece.
*
Soru götürür harfler, cevap getirir sert bayraklar,
Her tonundan acı, her renkten hüzün döker şafaklar,
İntihar eden atla, gider zımni bilge kuşaklar,
Yerli ezgide, önderle elçiden farklı topraklar.
*
Söküp geceden, yıkacağız onları şer katında,
Yankının sert yaşlarıyla, gömeriz zift ağıtında,
Paslı sözcük, mutsuzlukla umutsuzluk yazıtında,
Sonsuz şarkıda, zehir erir dilimizin altında.
*
Dirilince alfabeler, şaha kalkar sert tahtalar,
Kıvılcım saçar her hece, zincir kırar dik noktalar,
Kürsülerde gürler dersler, zulmü yıkar hür notalar,
Ölmez artık öğretmenler, harfle doğar tüm kıtalar.