Dirilirdi Tüm Küllerim Şiiri - Kasım Kob ...

Ağıtlar yazarken her an ben gönül meselesine,
Uzandım ben o hicranla, bir hanın loş köşesine,
Çaresiz kaldı söz o an, büründü gam gölgesine,
Okurken bu viran metni, taş kesildi cümlelerim.
*
Dinseydi keşke şu tufan, çıkıp gitseydin aradan,
Duyabilseydik o an biz, konuşsaydık hep yakından,
Göstermek için her an ben, çıkarsaydım kor zindandan,
Başka bir anlam bulsaydın, can bulurdu tüm düşlerim.
*
Nağmeler dizdim, her zaman uzaktan bakıp ağlayan,
Hem geçen o zalim andan, hem özlemle can dağlayan,
Ne kadar da yorgun bu can, her an yarasın bağlayan,
Baktıkça solgun resmine, kanla yazıldı sözlerim.
*
Dağılsaydı keşke her an, aramızdaki sis duman,
Kursaydık bir köprü o an, durabilseydik bir zaman,
Açmak için gönül sırrım, olsaydın sen sakin liman,
Yeni bir kapı açsaydın, dinlenirdi tüm hislerim.
*
Destanlar yazarken her an, bu gönül derdiyle viran,
Hem bitmeyen bekleyişte, hem sinemde büyük hicran,
Ne kadar da suskun dilim, akıp giderken bu devran,
Çevirirken her yaprağı, korla dağlandı gözlerim.
*
Bitseydi keşke bu matem, solmasaydı o güz hazan,
Otursaydık karşılıklı, olmasaydık derdi yazan,
Sunmak için hayranlığım, konuşsaydı dertli ozan,
Kutsal saysaydın sevdamı, gül açardı tüm izlerim.
*
Satırlarda gezdim her an, bir gölge gibi dolaşan,
Hem kopmuş o hatırayla, hem sessizlikle buluşan,
Ne kadar da ıssız mekan, kor ateşlerle tutuşan,
Saklarken gönül yaramı, defterde soldu güllerim.
*
Sussaydı keşke o kavga, kalbimizi kor bırakan,
Konuşsaydık her an biraz, olsaydık sevgiyle bakan,
Bu gönül meselesinde, olsaydın meşale yakan,
Aralasaydın mabedi, dirilirdi tüm küllerim.