Dilaver Öztürk Şiirleri - Şair Dilaver Ö ...

Gece, öksürdü yine
Tüm insanlığın yüzüne
Tüm insanların hüznünü

Öksürür mü deme!
Öksürür, öksürür hem de

Kapıda bir ümit bekler
Gece yarısından sabaha
Sevgiye ufuk olur
Korkağa zıll

Şafak yıldırımları

Yine gün doğmaya çalışıyor
Parçalanan bulutlar arasından
Damla damla hayatın üzerine
Sıkışmış hayatlar nefes almaya çalışıyor.

Güneş vicdan azabı çekiyor

Ketum sözler hediye ettim kendime
Öyle ki laf dinletemez oldum sır bendine

Suskun mahkum sofrasına hediyeydi sözler
Bir yalnız aşığın ahlı bakışıyla solgun yaş(s)lı gözler

Şimdi ümitsizliğin son katından
Seni dinliyorum usul usul
Şehir efsanesi muştular geliyor uzak uzak
Kalabalık olup karışıyorsun insanlara
Kalabalıklaşıp karışıyorsun havaya, toprağa, suya
Kalabalıklara karışıyor içimdeki yağmur

Sessizliğin sesine anlattım hep sırlarımı
Sessizce fısıldadım küçük harflerle
Sensizliğin sesini dinleye dinleye
Bazen de acı içinde
İnleye inleye...

Sana kullanılmamış
Bir gök getirince
Sen Saftın, çocuktun
Çocuklar bilmezdi göğün rengini

Bana kocaman

Sözcüklerin canını alıyordu şiir
Sözlerin kanını emiyordu şair

Cümlelerin kangren uzuvlarında
Bir sevgi yolu arıyordu kalbe giden
Hayata,dünyaya, yaşama dair

Şimdi bir mutluluk çiçeği açar
Sevgi bahçesinde
Sonra mis gibi bahar kokusu
Belirir nefesinde

Gülücüklü aşktır güller içinde

Sözcüklerin canını alıyordu şiir
Sözlerin kanını emiyordu şair

Canı acıyordu sahteleşen sözcüklerin
Kanı akıyordu kahpeleşen cümlelerin