Ketum sözler hediye ettim kendime
Öyle ki laf dinletemez oldum sır bendine
Suskun mahkum sofrasına hediyeydi sözler
Bir yalnız aşığın ahlı bakışıyla solgun yaş(s)lı gözler
Şimdi ümitsizliğin son katından
Seni dinliyorum usul usul
Şehir efsanesi muştular geliyor uzak uzak
Kalabalık olup karışıyorsun insanlara
Kalabalıklaşıp karışıyorsun havaya, toprağa, suya
Kalabalıklara karışıyor içimdeki yağmur
Günlerden bir gün olmuş
Gökyüzünde yıldızlar başka parlak,
Ay yüzüme gülümsüyor,
Mevsimlerden ilk bahar,
Mutluluğum filizleniyor,
Yokluğumda varoluyorum.
Ya Rasül,susuzum
Her mümin gibi sana kavuşmak,
Ravzana dokunmak,
En büyük arzum.
Allah'ın rahmetinden nasip almak,
Senden ıssız bir kapı araladım kendime
Artık çok çok ağır gelmiştin kişilik bendime
İçimde bir kader kemendi
ezelden ebede uzanır
Sarar her nefesimi
Nefretin şerbeti tüketti
Bu yıllanmış şarabı
Bir yudumluk bile kalmadı
Herkesin bir beklentisi vardı
Ama yüreğim en beklentisizine vardı
Gece, öksürdü yine
Tüm insanlığın yüzüne
Tüm insanların hüznünü
Öksürür mü deme!
Öksürür, öksürür hem de
Kapıda bir ümit bekler
Gece yarısından sabaha
Sevgiye ufuk olur
Korkağa zıll
Şafak yıldırımları
Kimse göremez mi kaybolmuşluğumu?
Kimse görmüyor mu yıkılmışlığımı?
Ki kimseden yardım eli uzanmıyor.
Gözyaşlarım akıyor akıyor..
Tüm sınıfı dolduruyor....
Hey dostlar bakın arka sırada
Ben yıldızları çalıyordum geceden
Sen yıldızlara çalıyordun siyahı
Ve aşıklarından alıyordun yine aaah'ı
Ben aya ve mehtaba aşık
Sen şafak ve şemse




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!