Devran Döner Şiiri - Saime Fındıkçı

Ben de bilirim tenha ya çekilmeyi
Kalabalık bir yalnızlık icinde kalmayı.
Sadece sesini duymayı,seni düşünmeyi.
Yalnızlar rıhtımında bir demir atmayı.
Hiç olmadık bir anda hatıralarda yukselen
çığlığını duymayı.
Başında ortasında sonunda nokta kadar var mıyım diye tüm cümlelerini okumayı.
Belki es verdiğin bir virgülünde,
Hiç cevabı olmayan soru işaretinde kendimi aramayı.

Hunharca kullandığın tüm kelimelerde
Ziyan etmişsin onca duyguları
Yazmaya cesaret edememişsin sevdaları.
Ve sadece karalamışsın yalancı baharları.

Açmaz dediğim gülleri açtırmışsın,
Uçmaz dediğim kelebekleri kanatlandırmışsın.
Çöl olmuş yürekler çağlamış.
Bir benim adımı esirgemissin.
Bir ben kalmışım böylesine öksüz.

Devran döner elbet
O yazılmayan cümleler
O anılmayan yürekler gün olur aranmak sorulmak ister.
Belki yokluğumu ilan ettiğin o tüm yıllar bir gün önüne serilir.
Gücün yeter mi acaba onca geçmişi yok saymaya ?
Unutulmak esarettir.
Hatıralar İsyan.

Bakarsın durup durup hiç olmadık yerlerde çıkar karşına .
Dur diyemezsin, git diyemezsin
Zehirli bir mızrak gibi sırtına batar,
İstesen de çıkaramazsın.
Tenhalarda kalınca da kurtulamazsın.
Kalabalıklar arasında da bulamazsın.
Bu savaşı ben başlattım, sen bitiremezsin.
Bitti dediğinde, gitti dediğinde olmuyormuş
Bunu iyi anlamalısın.
Ve bir daha yoluma çıkmamalısın.
SAİME FINDIKÇI