Dün gece pek garipti yalnızlığım,
Yapayalnızdım milyonluk bir şehirde.
Sokaklar, caddeler, salonlar
Pompei’nin taş kesilmiş insanlarıyla dolmuştu.
Sessiz sessiz, cansız cansız
Dolaşıyordu bir yığın iskelet.
Lavlardan küllenmiş gibiydi yüzleri,
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta