Yine sancılı bir akşam üstü
Ela gözlerin aklıma düştü
Ay yıldıza, gül güneşe küstü
Dalında çiçekler boyun büktü
Ben, özgürlükler kuşandım
Mevsimsiz baharlar taşıdım
Dingin sulara demir attım
Ben, limansız tek denizim
Kıyılarıma düşme sakın alabora olursun
Daldan kopan yaprak gibi savrulursun
Yamaçta akan ırmak olsan, kurursun
Limansız tek Derya'yım git kaybolursun
Toprak altıdır yatakları
Üşür yeraltı yolcuları
Ağzında atıyor canları
Tutuşur maden ocakları
Hayatın baharı'ndaydı hepsi
En genci on ikisi'ndeydi
Alçakça kalleş bir el değdi
Cayır cayır yandı madımak
Sağa-sola koşuşan bir kamplumbağaya
ilişti gözlerim
önce ürktüm sonra izledim
evini sırtlamış
Kar
Kar, lapa lapa yağar geceden
Doğu, zemheri ayazdır ezelden
Buz kütlesi pencereyi kaplar
Karakterin kimliğin olsun
Taş atanın çok olur, olsun
Sen baş kırma yeter...
Dallarını kıran çok olur, olsun
Sen köklerini sağlam tut yeter...
Sıva tutmaz gönül yurdum
Uçtu gitti bak sevda kuşum
Gülmedi yüzüm bahtsızım
Değişmez oldu karayazım
Güneşe karşı sevda yüklü
Usandırmıyor, kısa ömürlü
Benim için eriyen tek adam
Kışı giyinmiş kardan bir adam
Karşımda duruyor boylunca
-
Halil Doğan
Tüm YorumlarKalemine yüreğine sağlık...