Derya Avşar Şiirleri - Şair Derya Avşar

Karanlığın ortasında duruyordu barış kokan adam!
Elinde barış bildirgesi dilinde yaşanabilir bir ülke yüreğinde umut güvercinleri uçuşuyordu.
Dört minarenin ayaklarını vurdular, bizi ayaklarımızdan vurdular diyordu.
Az sonra kendisi de başından vuruldu.
Dört minarenin ayakları dibine yığıldı bedeni.
Ne savaşlar ne tarihler gördü ama böyle bir ihaneti görmedi diyordu.

Karanlığın ortasında duruyordu barış kokan adam!
Elinde barış çiçekleri dilinde yaşanabilir bir ülke, yüreğinde umut güvercinleri uçuşuyordu.
Dört minarenin ayaklarını vurdular, "bizi ayaklarımızdan vurdular" diyordu.
Az sonra kendiside başından vuruldu.
Dört minarenin ayakları dibine yığıldı bedeni.

Barış; bir annenin dilindeki
havar türkülerin yerine
halay türkülerinin almasıdır

Barış; yakılan kitapların yerine
kütüphanelerin kurulması

Gözünde büyüttüğün
çoktan küçülmüş
başka gözlerde
sen hala...
aynı görüyorsun onu
ama değmez

AYNI YERDEN

Aynı yerden vuruldu kardeşlik.
Bugün bir Savaş bir Barış'ı vurdu;
Anadilden, (Gırmanci) şarkı dinliyor diye...

Karanlığı bölen bir sabahın
gölgesinde aydınlanır gün
Ufkumda büyüyen, bir de üşüyen
çocukların
yüreğinde ki umut kıvılcımıyım ben

Mevsim ölüme susamış...
Yine aylardan Eylül/yine yaprak dökümü
Kadınların saçlarından bayrak yaptılar
Gökyüzünü yasa/mateme/siyaha boyadılar
Ah! Gözyaşları mercan, elmas ışıltılı kadınlar

Şimdi yoksun/ama hep varsın
Yokluğuna dair yazamıyorum
Elim titrek/gözüm yaşlı/kalbim acılı
"Baba!" diyorum, bütün evren yankılanıyor
Senden, birtek senden ses çıkmıyor

Sancım büyük anne/sancım beni dogurdugun gun kadar büyük/ne geldigine seviniyor insan/ne gidecegine pisman /yürekler mayın döşeli... / üşüyorum / ört üstümü toprak ile...

Ört ki / babamın gözlerinin rengine yol alayım / yürüdüğü dikenlerin üstüne dökülen terinden öpeyim / tenini örten karanlığın üstüne güneş olayım...

Ölüm soğuk bir gerçektir Ardında koca bir boşluk oluşur Özlem büyür / hasret çoğalır Ama "Yüregim de ektiğin Ümit" bitmez Bitmeyecek babam! / Yüreğimde ektiğin ümit ışığı hiç sönmeyecek...
O ışık sensin / sen babam.

Hangi zalimin eli kırdı içindeki umudu
Tutma gülüşlerini tükür puştun yüzüne
Hangi düşün bağrında durur sevdalar
Bağıra çağıra haykır içindeki çoşkuyu
Haykır tütüncü Mesut haykır,