Derya Avşar Şiirleri - Şair Derya Avşar

Köhne bir dünyada
Avare yalnızlıklara düştüm
Kendini kırbaçladı yüreğim
Yırtıldı sevda yüklü gönlüm
Kanatır gül bahçemin dikenleri
Zalim Tanrılar tanıdım

Göğün rahmine düşmüş bir ressam
Boyasız fırçasız çiziyor allı dünyayı
Alabildiğine hayaller katıyor düşüne
Aralıksız kapıların ardında karanlık

Yazlar siler mi bu ayazı?
Siyah giyer mi hiç beyazı?
İki yarım bir tam eder mi?
Dünya dursa yaşam biter mi?

Dünyanın seyrindeyim

Biliyor musun sevgili Frida;
Bende senin gibi acılarımın üstüne şiirler yazıyorum, herkes beni çok mutlu bir şair zannediyor...
Oysa ben de, çoğu kez ölümlü dünyanın boşluğuna düşüyorum.
Anlamını yitirmiş yaşamın çarkından geçerek, un-ufak ediliyor kemiklerim.

DÜNYA YOLCULUĞU

Gamzesinde gizli bin bir dünya saklayan
Düşlediği dünyayı kendi rengine boyayan
Acıların üzerine mutlulukları bağlayan

Lokmaları çaldı bilmedi haram
Yatı, katı oldu doymadı çalan
İnsana eğildim kanadı yaram
Olsa da sarayın bu dünya yalan

Bir düş kurarız elele
Öyle gerçektir ki
Öyle çoğaltırız ki sevgimizi
Alem alkışa durur

bir dirhem tohum düşer toprağa
boy verir denine bir damla yağmur
evren yalın uyumuyla can verir
yıkık kentlere

Düşerim ve düştüğüm yerde
Toprağın kokusunu içime çekerim.
Allarım, pullarım, en siyah resmi bile
Gökkuşağı rengine boyarım, kime ne?
Palazlanan yalan düşüncelerin ardında
Utançla gizlediğim gerçeklerim duruyordu.

Her uzvumla ayrı bireyler anlatıyorum belki
Yüzüm gülmese de, tebessüm ediyorum
Güzel düşünceler barındırıyorum/Umut ediyorum
Çocuklar düşlüyorum /Barış’a koşan çocuklar
Eksikleri muhakkak vardır hayatında