Derya Avşar Şiirleri - Şair Derya Avşar

YANLIZ BEN SEVDİM
seni gerçek yanlız ben sevdim
sen gittin umudum yok artık
Battıkça batıyorum ben
seni kazanamam ki...
ben ne söylesem

Duru bir sevdadır içimde ki
haykırışıyla aşk
ne ateşi küle çevirdi
ne hasretiyle içimde ki, özlemi
ne mecnun eyledi ne kerem
ne kavurdu çöllerde göneş

Azdı bir ömür seninle
kahka/halarınla,
gülüş/lerinle,
tebbesüm/edişlerinle,
azdı bir ömür seninle
sıca/cık,

Bana uzanan güller
yüzümde solar
gülü uzatan
yar eli olmayınca
ne bayramlar
ne sevinçler

Gülmüyor yüzüm eskisi gibi gülmüyor
Sevmiyor kalbim eskisi gibi sevmiyor
Al voltanı git işine
Benden hayır yok sana
Kalbim taştan söyledim baştan
Benden hayır yok sana anlasana

Kadını cinsel bir obje gibi görene,
Aşkı, sevgiyi, duyguyu
İki bacak arası gibi bilene,
Beyni iki bacak arasnda olana,
Erkeği dişiliğiyle cezbedip,
Duygusuz, ruhsuz, onursuz,

Nesli tükenmişler
Maskesiz yüz
Kılıfsız laf
Sözünün eri
Ve köleleşmemiş ruh
Kalmadı yazık ki…

Yazdığım şiirlerle beraber
Nazım Hikmet'in dizelerine
Alkış tutuyorum kalemimle
ve gökyüzüne yükselen
Nazım Hikmet dizeleriyle
Güneşi avuçlarıma alıyorum

Gelin duvağı gibi süzülür denizleri
Anne’lerin tandırda pişen ekmeği kadar
bereketli toprağı
Düş mavisi, hayal perisi şehri
Baş yapıtların derin ve nefes kesen coğrafyası
Kültürün baş kenti İstanbul şehri.

İNSANLAR NEDEN AĞLAMAZ?

Bağırırsam;
hangi uzaklıktan duyulur ki sesim,
kalabalıklar da kaybolan sesimin çığlığı suskun,