Derya Avşar Şiirleri - Şair Derya Avşar

Yandı yeşilimsi çiçek bahçelerim
Yanık acıların dudağından öperim
Gözyaşlarıma damlıyor acılarım
Kurak topraklarda çatlamış dudaklarım
Bir kirbit ucuyla; ansızın tutuşur bir orman gövdesi.

Sevdam üşüyor gecenin tenha ürkekliğinde;
Yağmur yağıyor, sen kokuyorsun tenimde!
Ve sen bilmiyorsun, senssizliğe delirdiğimi,
Başımı alıp çöllere düştüğümü, bilmiyorsun...

Sevdam üşüyor ayrılığın hazin sonunda.

SOR BENİ
Bilen bilir,bilene sor beni
sevdi kavuşmadı...
elinden geleni yaptı
başarılı olamadı...
dermansız beden horlandı

Neden düştün yollarıma
neden bıraktın bir başıma
neden değdin yarama
neden aklar düşürdün saçlarıma
geceyi kabuslarla sundun
gündüzümde sen yoktun

Bir yer biliyorum
Bir yanı ateşten elbise
Bir yanı cennet gibi memleket

Bir yer biliyorum
İğneden ipliğedir sorgum

CANIMDACAN
Hayalini kurmaktan bile…
Çok korkuyorum.
Hele,de düşlerimde gizlediğim,
Kendime bile…
İtiraf etmekten çekindiğim

Anam evladını yabana atma
Yabancıyı evladın sayma
Kızdırsam da ara sıra,
Dilinde adıma beddua yapma
Hiçbir acı evlat acısına,
Hiçbir koku, ana kokusuna benzemez

Yüreğimden hüzün akıyor özlemine
Nefesimi tuttum sensiz güne
Ömrümü adarım tek gülüşüne
Sevdana yemin ettim ben ölümüne

Sensizliğe kan doğradım ekmeğime

Her şeyin aynılaştığı anlar vardır ya,
Monoton bir hayat kırık dökük hayaller
Umut etmekten, sevmekten bir insanı
Seni mutlu kılacak her güzellikten
Yavaş yavaş uzaklaştırır.
Ayrılığın soğuk ve donuk o yüzü...

Karanlık birikti sensizliğin izinde
Yokluğunun acısı bıçak sırtı
Yaşam son bulur, nabzım durur yokluğunda
Can veren kanınsa kanım damla akmaz
Özlemin gecelerde düşen kızıl ateş
Geceler suskun, geceler ayaz