Derya Avşar Şiirleri - Şair Derya Avşar

İmkânsızlığımı yadırgıyorsun
O çok eski yaban ağrım
Yani sende saklı yalnızlığım
Seninle birlikte yaşamayı istedim
Onca kötülüğün üzerine
Üşüştüğü beynime ve dilime

Canım sevgilim...
Gecenin karanlığı çökmüş üstüme,
Ay gibi doğmuş yüzün gökyüzümde.
Bir gül bahçesi açmış yürek özümde.
Sessiz çığlığın çınlıyor içimde...
Ah be gülüm;

BİR KIZ VAR
Bir yazım vardı
anlıma yazılan
bir güneş var
etrafını ısıtmayan
bir kız var

Çağlamak
Biraz uçuktu renkleri
Toz pembeydi deli çağlarım
Ve hatırlıyorum mutluluk içinde
Günü dolu,dolu yaşıyordum
Kuşlarla yarış ediyordum

BİR ÇİÇEK
And içtiğim yolda yürüyorum
Her sabah
Büyüdükçe büyüyor öfkem
Değse tenime bir ağaç dalı
Tutuşur tüm orman

BİR DÜNYA RESMİ ÇİZDİM
Bir dünya resmi çizdim
Karanlıkların gölgeye düşmediği
Aydınlığın ışığa geçmediği
Her yapılanın açık seçik
Görüldüğü inkâr edilmeği

Senin gibi her adımda karşına çıkmam
Ben gidersem yarımı sana bırakmam
Hayalimi bile kurmana izin vermem
Düşüncende ben olduğum an düşünmem
Tek kurşunda vururum sendeki beni
Gözlerime baksan renginde boğarım seni...

BENİM TÜRKÜM
Taşı toprağı inleten
Her dilden söyleyen
İnce,ince salınan sazın
Telinde benim türküm…
Boz kırların yamacında

ATEŞSİZ KÜLE DÖNDÜM
Yıldızlara yürüyemiyorum
dizlerimin feri yok.
gündüzleri karanlıktayım
aydınlığa bakamıyorum
gözlerim kör

Vuran tutarsız çocuk korkusuyla,
Zamanı alıp giden yıllar.
Gelip geçici aşklarıyla
yolunda oturup beklediğim yar,
senin dolaştığın tüm yollardan
sana döndüm, ama sen