Derya Avşar Şiirleri - Şair Derya Avşar

Yeni ufuklara yeni pencereler açtım
açtımda ufkumu göremiyorum,
hep karanlık duvarlar örüldü önümde
kırıp geçerken peton dan kafaları
kafataslar çoğaldı bir anda...
güneşmi eritti beyinleri?

Nedir bu anlamsız içi geçmişlik
Her şey bu kadar anlamını
Nasıl yitirebiliyor?
Farkınlalıkları bile bile
Yapılan haksızlık ve zulme rağmen,
Acımasızca yaşanabilir miydi bu hayat?

Yalancı yıllara inat
Takıldım hayatın peşine
Neyi beklediğimi bilmeden
Sevgi dolu bir yürek görmeden
Yürüdüm yılların üstüne
Ancak! bir şeyi biliyordum oda,

Gece karanlgi çökmüs üstüme
ay gibi dogmus yüzün gökyüzünde
bir gül bahçesi açmis yürek özünde
sessiz çigligin çinliyor içimde
birakip gitsem diyorum bir an
gitsem solar mahsum yüzün

Çağlamak
Biraz uçuktu renkleri
Toz pembeydi deli çağlarım
Ve hatırlıyorum mutluluk içinde
Günü dolu,dolu yaşıyordum
Kuşlarla yarış ediyordum

CAN ÇEKİŞİR

Her seferinde sırtladım yanlızlığı
mutlu değilim, göründüğüm ben değilim
aldılar her seferinde bir parçamı benden

BİR ÇİÇEK
And içtiğim yolda yürüyorum
Her sabah
Büyüdükçe büyüyor öfkem
Değse tenime bir ağaç dalı
Tutuşur tüm orman

BİR DÜNYA RESMİ ÇİZDİM
Bir dünya resmi çizdim
Karanlıkların gölgeye düşmediği
Aydınlığın ışığa geçmediği
Her yapılanın açık seçik
Görüldüğü inkâr edilmeği

BİR KIZ VAR
Bir yazım vardı
anlıma yazılan
bir güneş var
etrafını ısıtmayan
bir kız var

Vuran tutarsız çocuk korkusuyla,
Zamanı alıp giden yıllar.
Gelip geçici aşklarıyla
yolunda oturup beklediğim yar,
senin dolaştığın tüm yollardan
sana döndüm, ama sen