Derya Avşar Şiirleri - Şair Derya Avşar

Hasrete tutsak gecelere düştü göz yaşlarım.
Karanlığı çökmüş üstüme gecenin ağır elleriyle boğuyor beni...
Gidişlerdeki, acı siyahın karamsar yanı...
Yavaş yavaş bırakıyorum kendimi olduğum yere,
yığılan bedenim sahipsiz köşelerde...
Çığlık atacak kadar gücüm yok.

GEL ARTIK
Neredesin gel artık bilinmeyenim
gel artık zamanın kıskacında bekliyorum
zaman düşmanım zaman beklemiyor
ben bekliyorum zaman inadıma hızla gidiyor
gel artık çok geç kalmadan

Gülüm
Bir yağmur damlası
Bir kar tanesi oldum
Yanağına kondum.
Sen benim gülümdün
Solamazdın zaman,zaman

Yaylasını bıraktın dağların yamacına
Kurdu, kuşu, taşların yavan koynunda
Suları kurudu kayalıklar arasında
Kuşlar boyun büktü çiçek açan dağlarında
Hasköy'ünü terk ettin,
Gittin şehrin soğuk kollarında üşüdün

Hayatıma sığdıramadığım zamana bak
Nasılda sabır gösterip
Her gün yeni bir günümü çaldı benden
Simdi o beni birikimlerine katan
Doyumsuz bir canavar almayı bilen
Ve asla geri vermeyi bilmeyen bir obur

Kuru bir dalın yalnızlığına düştüm
çırılçıplak yalınayak
rüzgarında tozlarım uçuştu
kışı kıyamet bıçak sırtı acısı
kristal buz parçacıkları oluştu
gözlerimde acısı aktı tane tane

Bir sen
Bir güne sığdırdığım aşkım
Bin yılla değer seninle yaşadığım.
Bir ilkin başlangıcıydın
Bendeki yerin değişmeyecek hiç
Ömürler yetmez kalpler yetişmez

BEN NEREDEYİM?
Her şey dünde bitmiş
yarınlar çoktan azalıp tükenmiş
hayat nerede ben neredeyim
en yakınlarım birer yabancı
güven büyük bir yanılgı

SUSKUN
Haykırışlarım suskun
boğuluyorum neffessizim
çığlıklarım suskun
uykularım yarım
gülüşlerim suskun

SUSKUN DİLLERİM
Duymayan kulaklarım
sessizliğe gömülürken
yüksek ses müzik dinlemem
beklenemez
suskun dillerim konuşmazken