Derya Avşar Şiirleri - Şair Derya Avşar

SEN
Ölüm kadar gerçek sevgim
sen gelmesen ölüm gelsin
hayalin gözlerimde
sen hayalsen
gerçek hiç gelmesin

güneşi avuçlarına bırakıyorum,
bahar tadında olsun diye herşey
sevgi penceresine...
rengarenk çiçekler ektim.
ve sen kışları unut.
bahar tadında bir dostluk başlatım.

Koca bir gökyüzü
Ay ışığını aldım koynuma,senin nayıf huyunda...!
yıldızlar yağdı saçlarıma,ellerin tenime deydiği anda
mehtabı gördüm gözbebeklerinde eridimğim o anda...
gül bahçesi kuruldu sesinde ismimi duyduğumda...
rüzgar kıvrım kıvrım yüzüme değince..

Ölüm kadar soğuk gelir ayrılık
Köyünden,köylünden
Ardahanın yollarından
Karsın kalesinden
Hoçvanın yaylalarından
Soğuk sularından

YANLIZ BANA AĞLA
Nerede hüzünlü,dalından kopartılmış
solmuş...bir gül görsen,
yanlız bana ağla...
nerede yollara düşmüş,yorgun kollarıyla
iki tekerlek çeviren birini görsen

Beni öldüren gidişin değildi
Söylediğin yalanlardı

Bir bitmeyecek sevdaydı
Ya ölüm ya aşktı sende kalacak

Gecenin karanlık çığlığı büyür içinde
Eridiğini yavaş yavaş azaldığını hissedersin
Bedenin senden ayrı başka ruha sarılmış gibi
Bir bütünden kopuk kendine yabancı olursun.

Ellerin boşlukta gerçeğini vuruyor hayalin.

Baharlar gelecekmiş hani ne zaman?
Tohumlar filizlenecekmiş ışığında güneşin.
gökkuşağı altında tek hayali çocukluğumun.
hani geri gidebilse zaman
gidebilsem çocukluğumun yarım kalan
resmin renklerini sürebilsem yeniden

BENİ UNUT SEN
Dünyaları sunsalar
gözümde değerini silemezler
sevmiyor yalan sevgisi deseler
beni senden vazgeçiremezler
ama bir gün seni sevmediğimi

Benim dünyamı
Tümüyle benden aldın.
Senden geriye
Yalnız bir hiç bıraktın.