aralıktaydı
cumartesiydi
karanlık gecenin kenarındaydı
polatlı garında şafak yüzü dört çocuk
geçen tren ışıkları atlıyor yüreklerinde
yüzleri camdandı aynadan
sırçadan dökülmüş gümüştendi resimleri
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




POLATLI GARI DEMEK
buda güzel be sercan :)
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta