Dengi Naz Şiirleri - Şair Dengi Naz

...
Bir adam;

Çantasında her şeyin çaresi,
Sırtında kendi yüreğinin sesi.

Muğlak Bir katar
Kervan başında
Asil ve kör bir Maya.*
Yolda kadem,
Yerde giz,

Ey adıyla titrediğim,
Ey aklı uğruna kestiğim "belleklerimi"
Setretmeye aşkın yetti
Yırttım delilikten gayrı tüm gömleklerimi..!

Ekmeğe üşüşen serçe kalbi,
ve cesareti isterim
O kara kedi ümitsizliğine düşen sevdalığıma.
Ve "yürek" derim,
O kediye rağmen kanat çırpışlarına...

Bir kısrağın su içerken ağladığını gördüm,
Bunu evvelden hiç bilmezdim.
Ayet ayet dökülüyordu gözünden yaşlar;
Zifirî gecede saçtığı kıvılcımları
Yelelerinden dökülen eflatun yıldızları
Bir de rahvan bir özlemle niçin ağladığını ürküp şaha kalkınca sezdim...

Dilimin ucunda bir ahd,
Hani dökülse,
Sur'a lüzum kalmayacak denli kıyametin ön sözü,
Ah zühd'üme vuran ışık,
Şükrümdeki sızı.
Kalbim bilir kaç yüzyılsa

KELBİN DUASİ

Hiç'inci dünya ülkelerinden birinde,
Yalpalayarak giden
Aç bîilaç bir köpek,

Sükutu dil eyledim, bilen gelmedi
Kendim ettim, dilsiz kendi kendimi.
Görmeze gözüm verdim, gördü kem beni
Kendim ettim gözsüz kendi kendimi.

Yine Bir lav damlası gibi düştü,
Beynimin hak orta yerine bir düşünce,
Şimdi şöyle enikonu düşününce,
Yakûb özlemle dolup taşmasaydı şayet,
Açar mıydı bir gömleğin yıpranmış kolu,
O âma gözlerini,

Alazlar içindeyim,
Ne kül
Ne duman,
Belki de ödüldür ben ne bileyim.
Zaten yokmuş ya dalıma konan;