Dengi Naz Şiirleri - Şair Dengi Naz

*
**
***
Bir yol buldum,
Kendimin, kendi içinde.
Yol ki, alemin kendi;

Doğrulsam, dağları aşar yalnızlık,
Eğilsem derya diz boyu.
Ben değildim Yusuf'un düşü,
Ama bu dertmiş, dipsiz kör kuyu.

Bir saman çöpü ile Nuh tufanını,

Rivayettir;


Leamet ağacına ab-i hayattan
Esafil avuç avuç su taşıyınca,

~
Ey Cân'â !..

Nereye yakıştıraydım,

O avcumda evirip çevirdikçe ışığı kırıp aklımı rengine

"Kûn" denmese,
Hangi gönle otağ kuracağını aşk kendisi bilmezdi.

Bülbülü âşık eden gül ol'sa;
Elbet kuzgunu da mâşuk ederdi !..

" Uyudu dizinde avcundan su içen ceylan,
Sindi boynuna omuzundaki güvercin,
Bir ben kaldım senden bunca uzakta
Bir ben,
Yürek sesinle daldığım düşlerimi özledim... "
~

Cangüzârım,
Menendsizim,
Ey kara sevda ile
Eflâtunî sevdiğim;

Her gece doğan aya;

Cangüzârım,
Menendsizim,
Ey kara sevda ile
Eflâtunî sevdiğim;

Cangüzârım,
Menendsizim;
Ey Kara sevda ile Eflâtûnî sevdiğim!

Yeni ay hilalini hasetten virgül virgül parçalayip,
Gecemi gün eden o tebessümünün

Cangüzârım,
Menendsizim;
Ey Kara sevda ile
Eflâtûnî sevdiğim!