Dengi Naz Şiirleri - Şair Dengi Naz

Keskince gördüm,
Ta en başından.
Sen,
İnmeden zifir
Tulpar sırtından,

Hava Keşişleme Rüzgarlı,
(Çünkü açtım saçlarımı.)

Gök gürültülü, sağanak yağışlı,
(Çok ağladım dinleyince o şarkıyı)

Desem ki,

Ölüm özlemden yeğdir;
Lakin özlemin de övünülecek yanı yok !

*
**
***
Gün bitti...
Yeni başlıyor ilk günü kalan hasretin;
Ömrün kalanı yeni başlıyor.

DÜŞ/TÜ

Tezatlıkta şayet keramet ise,
Ak Düşe yatana kapkara kabus düştü.
Hasreti zerre zerre biriktirip de

Herkes hüneriyle övünsün cancağızım,
Fırıncılar,
Çingeneler,
Hekimler,
Balıkçılar,
Sahaflar,

Şîrzad,
Gördüm seni
Bir ikindi vakti,
Mor kan gibi
Pişekârın ahına bulanmıştı ellerin.
Dahasını da gördüm,

Gökte izler varmış allı yeşilli,
Sanki renkler havada asılı kalmış
Bir buluta kümelenmiş cisimsiz kuşlar,
Sağanak şakımalarından ruhum ıslanmış.
Ve, Us'um ruhumu kurutsun diye,

Ey İns
Ve Cân;

Has dur ve tekrar et !..

Otuz üç yerinden -yamalı Ömer'in cübbesi-;

Evet,
Sır kavanozu,
Şaşkaza düşmedi
Birinci kat semadan.
Bunu saklayamazdım.