Dengi Naz Şiirleri - Şair Dengi Naz

Ben ayın koyusunda görünce yüzünü
Değiştim bir geceye bin gündüzümü
Ve hep saklayayim ki o son sözümü,
Olur ki bu mecruha çatasin gelir.

Ah ser-i tâcım, ruh-u revânım
Kabul buyur özlemimi, armağanımdır!
Her gece icâbetinle rü'yalarıma;
İftar-ı visâlin -düş kirasıdır! -

*.*.*

"Kadim bir hakikatti, hatta aynıyla vâki,
Olan masuma oldu, cihan kurulduğundan beri."
...
Misal inci tanesi,

Güneş odaya mı doğdu, yoksa güldün mü demin?
Gülersin elbet, güneşi hasetinden çatlatmaya...
Gülüşünle müjdelenmiş gibi geldi cennetim.
Gülüşün ki, kafi geldi aklımı durdurmaya.
-Sen hep gül böyle-

Yol iz üstü, iz üstü
Sis dağıla,
Can tutuşa,
Aşk pişe.

*
**
***
Hani ,
Vahdânî tecelliyle,

Sırtını zeytle ovsam, balla da kekilini
Sesin şükür sebebi, cismin nan gibi rızktır.

Sen olmasan niceydi bu fakirin ahvâli
Şükür O Yaradana, seni -bize- gönderdi,

Zaman-ı mehlin birinde,
Göz açıp kapayacak mühlette bile özleyince,
Öyle bir sarılmış ki Havva
Sarsılmış arza çivili dağlar,
Ve sonra aşk,
Kendi rızasıyla inmiş yer yüzüne

Sen ki
Nefesinle gökten yere şevlendirip bulutları;
Bir sağanağın müsebbibi olmuşsun.
Nefesinden meshûr, dalgalara mağlubsam eğer
Asıl bundan mesulsun.

Meczûb:

Sâki,
Üstüm başım,
Farkındayım...