Onların yalanları başkalarının güzellikleriydi...
Elleriyle dokunsalar,yürekleriyle dağılacaklardı.
En güzelin çevesinde dolanıyorlardı...ateş böceği gibiydiler.
Ama aslında kelebeklere özeniyorlardı,hayır hayır,tam olarak kelebek gibiydiler...
Çünkü kelebekler özünde kısa,ama edalı yaşarlardı.
Onlarsa özünde sevgiliydiler...
Ama dağılacaklar gibi.
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta