Öğlen saatiydi,
Güneşin kızgınlığında
Harmanına ara vermişti
Yaşlı dede,
Esmer, sıska küçük torunu,
Onun peşi sıra sürüklenmekte,
Dede nereye, torun oraya,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu duyarlı şiire emek veren güzel yüreği kutlar, başarılarınızın devamını dilerim dost yürek. Mutluluklar sizinle olsun!(10on)
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta