Dans Ediyor Köleler Şiiri - Kasım Kobakçı

Dağılmış küf kokusu, o tükenmez günlerde,
Solgun yüzlü insanlar, yürür yorgun yerlerde,
Ter kokan yığınlara, kimse hesap sormuyor,
Çiçeklerin nefesi, bu kentte hiç durmuyor,
Sunuluyor taze kan, kurumuş yapraklarda,
Sona ermeden akşam, yitiyor topraklarda,
Kaçıyorlar kokudan, o paslanmış çelikten,
Çok kalabalık yerler, dökülüyor delikten,
Çıkarcılar bir sürü, misk satıyor tüccara,
Şarkısındalar şimdi, yelken açıp rüzgara,
Toplantıdalar tümü, yakanların katında,
Gidiyor kervan yola, kızgın güneş altında,
Dans ediyor köleler, sönmüş külün ardında.
*
Çoğalır yansın deyip, meşaleler gecede,
Yükselir is bulutu, döktüğümüz hecede,
Gözcüler bilemiyor, bahar nasıl kokmalı,
İhtiyarlar sesini, uzaklara atmalı,
Veriliyor umutlar, camekanlı hanlarda,
Başa dönmeden zaman, akıp gider kanlarda,
Bıkıyorlar çürümüş leşlerin kokusundan,
Yükseliyor dumanlar, demirlerin pasından,
Yağmacılar bir sürü, misk otunu deriyor,
Uykusundalar şimdi, bedende sır sürüyor,
Koşturmacalar bitmiş, o balçığın yolunda,
Eriyor zavallılar, zorbaların kolunda,
Kayboluyor bedenler, sisli dağın ardında.