Dan Dun Şiiri - Kasım Kobakçı

İçindeki bilgiyi sakla, savurma her an,
Boş laflarla günleri ezip de etme ziyan.
Sessizce dur köşende, kopmasın asla tufan,
Dan dun diye bağırıp olma insanı yoran.
*
Aklını seraya koy, filizlensin pek yavaş,
Ulu orta konuşup cahille etme savaş.
Sırrını kendine sakla, olsun sana sırdaş,
Dan dun diye ses edip çatılmasın göze kaş.
*
Bildiklerin içinde çağlayan ulu bir sel,
Esen rüzgara uyma, savurmasın seni yel.
Söylemeden dinleyip kopsun sazlardaki tel,
Dan dun ulu ortaya uzanmasın hiçbir el.
*
Değerli incileri saklayıp içe bırak,
Söylenen boş sözleri ateşlere at ve yak.
Gözlerinle dinleyip etrafa usluca bak,
Dan dun diye gürleme, şimşek gibi gökte çak.
*
Gereksiz kelamları aklında öğüt ve ez,
Susmayı bil de biraz şu sessiz alemi gez.
Akıllı insan anlar, her gizli manayı sez,
Dan dun atıp tutarak ortaya sürme bir tez.