Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
"Siyah beyazdı" bizimki,
sade... Olmasa da olur gibi...
Ama var ya,
Gerçekti!
Evvel Allah, şimdiki renklilere taş çıkartırdı,
De mi Örtmenim..:)
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta