Dağlar Utansın Şiiri - Salim Erben

Yazın gelişine tek bahar küsmüş,
Erken düşen cemre arkadan tüymüş.
Gönül sarayımı baykuşlar oymuş,
Bülbülü ağlatan bağlar utansın.

Umut çiçek açmaz, boynunu büker,
Zemheri ayazı sineme çöker.
Her gelen ömrümden bir parça söker,
Yaramı sarmayan çağlar utansın.

Gözümden dökülen yaşlar sel oldu,
Tuttuğum dalların hepsi el oldu.
Koca bir ömür savruldu yel oldu,
Yoluma set çeken dağlar utansın.

Kime dost dediysem sırtımdan vurdu,
Herkes bir tarafa pazar kurdu.
Kader de karşıma geçip oturdu,
Hâlime gülüşen sağlar utansın.

Salim der ki dünya fani bir hancı,
İçimde dinmiyor sızım ve sancı.
Gönül toprağıma ekildi acı,
Hasadı vermeyen yıllar utansın.