Gözlerin süzülürken gecenin derininden,
Dünya durur, zaman da kabuğuna çekilir.
Ne ufuktaki şafak ne göğün haşmetinden;
Sen bir tebessüm etsen karanlık dize gelir.
Bir adım atsan benim bu kurak bozkıra,
Toprak cana gelir de berekete keser.
Senin durduğun yerdir bahar olan bana,
Güneş saklanır da bak o kor içimde tüter.
Sen bakarsın, ben ise o bakışta eririm,
Gecenin siyahı da seninle aydınlanır.
Dudaklarından çıkan tek söze bent veririm,
Güzelliğin karşısında renkler utanır.
Korkmam ben artık ömrün sonbahar kışından,
Sönmeyen bir ocaktır senin bu varlığın.
Geçer bütün yollarım senin o başından,
Yeter karanlığıma bir tek tebessümün.
Salim Erben
Kayıt Tarihi : 7.10.2026 11:46:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!