Cuma Soylu Şiirleri - Şair Cuma Soylu

ZABİT KARAKUŞ
-------------------------
Bin dokuz yüz kırk dörtte doğdu
Zengin birde yoklukla yoğruldu
Ali rıza amcanın ikinci oğluydu
Ruhun şad olsun zabit karakuş

ZAMAN
*******
Taşlara vurdum belalı başımı
Yoldum tutam, tutam o saçımı
Kimse silemez ki bu gözyaşımı
Gülüm sen gittin gideli buradan

ZEMİNE ZAPIŞMIŞ
*****************
Sevgi bir şefkat ateşini yakana
Bu yüreğim kor ateşler saçana
Kol kanat gerdi o kucak açana
Ayakaltında ben asfalt gibiyim

UYANIN
------------
Umutlarım hep yok oldu olacak
Uyuyanlar ne zaman uyanacak
Kıyamete şimdi koptu kopacak
Kimse de bunun farkında değil

VATAN ICIN INTIKAM
****************
Kanı bozuk sadist haydutlar
Sizler mezar olacak hudutlar
Vatanıma yan bakan puştlar
Şimdi biz kana kan istiyoruz

UNUTMADIM ANAM BEBİM
*******************
Düşündüm hep an derin derin
Buymuş meğer kötü kaderim
Dinmez oldu benim şu derdim
Ölmedim dost diliyle vuruldum

UYMA BUNA
***********
Ekmeğini den bölmeye cem
İnsan deyip de bilmeye cem
Bu sözümden dönmeye cem
Akrepler soksun senin diline

ABANİLER
********
Bizim köyler şimdiki ağası
Arıcılarına bitmez davası
O köyün duran yiğit canlı

YALAAN ÇEMBERİ İLE
****************************
Yalan çemberi ile sarılmış dünya
Yanlışı doğruya montaj etmişler
Kime ne söylesen söz para etmez
Yanlışı doğruya montaj etmişler

YALAN DÜNYA
---------------------------------
Yalan dünya senden de iğrendim
Soyağacın belli kalleş öğrendim
O cinsine lanet dedim direndim
Bir girdap bir cehalet bir yokluk