Cuma Soylu Şiirleri - Şair Cuma Soylu

ZABİT KARAKUŞ
-------------------------
Bin dokuz yüz kırk dörtte doğdu
Zengin birde yoklukla yoğruldu
Ali rıza amcanın ikinci oğluydu
Ruhun şad olsun zabit karakuş

ZEMİNE ZAPIŞMIŞ
*****************
Sevgi bir şefkat ateşini yakana
Bu yüreğim kor ateşler saçana
Kol kanat gerdi o kucak açana
Ayakaltında ben asfalt gibiyim

ZAMAN
*******
Taşlara vurdum belalı başımı
Yoldum tutam, tutam o saçımı
Kimse silemez ki bu gözyaşımı
Gülüm sen gittin gideli buradan

YOK, OLDU KÖY
----------------------
Dünyayı görmek istemiyor
Gerçekleri gören bu gözler
Hak hukuk adalet diyenler
İnan köylüyü soydu yediler

YÜREK
SIZISINI SENDEN ÖĞRENDİM
--------------------------------------
İlkbaharda derin olurdu uykular
Karlar eriyince bulanık akarsular
Otlatırken doğan körpe kuzular

İSTEMEM OLSUN
*****************
Bozuk düzen tutmuyor taban
İster baban olsun isterse anan
Gönülden inanmasa cana canan
Yıkılır kul olur ocaklar bir gün

İŞTE O YOKUŞ
----------------------------------------
Cerrah paşanın akşam iş çıkışı
Bir başkaydı sarı kızında bakışı
Hele naz ederek kaşlarını yıkışı
Göz etti yok dedim oda ah çekti

İYİ DÜŞÜNÜN
---------------------
Beş yılda bir kere gelir bu sıra
Aldanma poşetteki şekere bala
İyi düşün vatandaş düşme tora

JET HIRSIZ
***********
Bu gün ortak çıktı meydana
Otobüse binerken baktı bana
Bir adım atı bu yüreğimi yaktı
Elimi tutu cebimi yaladı yuttu

HALAKIZI YÜREKTE SIZI
-------------------------------------
Seni görünce saçlarımı yolarım
Geçmişe bakarım hatamı ararım
Boş geçen o zaman ona yanarım